Opgelet, dit gaat over kinderen. :)
Vandaag hebben we (mijn lieftallige vrouw en ikzelf) met Klaas een beetje van onderzoek gespeeld. Een kennis doet namelijk een specialisatiejaar kinesitherapie, specifiek over kinderen (officieel: Master Na Master – Bijzonder Groepen, een mondvol, nietwaar). En die had een 6-maanderke nodig om een paar proefjes uit te voeren. Die moesten dan worden gevideotaped om later als onderzoeksmateriaal te dienen. Cool hé.: ;)
Ze wist ons ook te vertellen dat bij vorige gelijkaardige proeven bij andere kindjes wat overweldigd waren bij het vele volk, en dus stelde ze voor dat wij de opname maakten. We zagen dat wel zitten, tenslotte zijn we niet bang van een streepje technologie. :D Zij hier dus de camera komen afzetten en samen met de instructies voor de proefjes.
Vanmiddag – toen Fien in haar bed lag want zo slim zijn we dan wel – zijn we er dan aan begonnen. Om op te warmen Klaas z’n podiumangsten eens getest:
:)Eerst waren er een aantal proeven met blokjes: bij de eerste proef moest ons ventje een blokje proberen te pakken dat net buiten z’n bereik lag:
Twee blokjes tegen elkaar slaan was dan weeral boven meneer z’n petje:
Een rammelaar pakken is al lang geen probleem meer:
En ook lekkernij (al beseft hij dat nog niet) zoals rozijntjes pakken is geen probleem. Hij kan het zelfs al mooi tussen duim en wijsvinger pakken:
Tenslotte de verbazing die bij een verdwijnende pompon hoort:
Er waren nog wat proeven (klanken nadoen, staan, omrollen, buiklig, …) maar die zijn a) niet interessant genoeg om hier te laten zien en b) ik ben te lui om er videokes van te maken. ;)’t Was geinig om te zien hoe ons ventje mooi op schema zit qua vaardigheid. Het had ons ten zeerste verbaasd had hij het “blokjes slaan” gekund, want da’s eigenlijk pas iets voor vanaf 7 maanden. En daar is hij tenminste 14 dagen nog niet.
