ismets

(Nico Smets)

We have 10 iPhone 4 32 GB to order onlinein a few minutes ! #mobistar #iphone4 http://bit.ly/bRqtOn

On 23-8-2010 09:08:31 from TweetDeck

Ik had het eerder toevallig meteen zien voorbij komen. Ik was al snel op de bestelpagina (you never know you get lucky, do you?), zelfs iets te snel. Na een paar keer refreshen:

Inferis

(Tom)

"Sorry, but we received too many requests from your computer. Please try again later." #wtf #mobistar #fail

On 23-8-2010 09:13:12 from MetroTwit

Effe gevloekt. Dan maar even gewacht en toen nog eens geprobeerd en dan mocht ik terug binnen én stond er een bollek onder iPhone Black 32GB. Zoals voorspeld. :)

Ik heb dan maar van bestellen geklikt en zelfs op’t gemak de rest van de wizard doorlopen. En toen had ik ineens een iPhone4 besteld. Eén van de 10 die beschikbaar waren gesteld. @andreascreten had ook geluk, blijkbaar:

andreascreten

(Andreas Creten)

Just ordered my iPhone 4. I managed to catch one of the 10 iPhone's available in Belgium today. Sold out in less than a min. Thanks @ismets!

On 23-8-2010 09:20:48 from Tweetie for Mac in reply to Nico Smets

Danku @ismets, ook voor het forwarden vsan de bevestigingsmail die eerst niet aankwam. ;)

En nu een paar dagen wachten, en dan nooit geen dropped calls meer. ^^

En zo heb ik hier nu een WP 3.0.1 draaien. En hou ik het voorlopig daar maar bij.

‘t Wordt wel eens tijd voor een nieuw designke.

Ook op wereldschaal zie je dat: de nodige hervormingen ivm klimaatbeleid worden niet genomen omdat de politici rekenschap moeten afleggen bij hun kiezers. “Foute” beslissingen (in de ogen van die kiezers dus) worden dus niet genomen, ook al lijkt het wel dat die foute beslissingen de beste beslissingen zouden zijn.

Kijk naar Obama: die mens durft het aan om een aantal controversiële hervormingen door te voeren, maar wordt daar meteen op afgerekend (en zijn populariteit daalt meteen). En die mens heeft in principe 8 jaar tijd om zulke dingen door te voeren (ik  gok dat hij wel zal worden herkozen voor een 2de termijn, toch?), maar zelfs dan lukt dat dus nog niet zo heel goed.

Goed, compromissen moeten gemaakt worden, en het is misschien maar goed dat niet 1 persoon (of 1 team van personen) het 20 of 25 jaar lang voor het zeggen heeft. De nadelen zijn hoogstwaarschijnlijk erger dan de voordelen van zo’n lange termijn.

Of is’t gewoon een kwestie van schaalvergroting en groeipijnen die daarmee gepaard gaan waar we nu doormoeten?

Noden:

• no upgrade hassles
• ik moet er aan kunnen moosjen zodat ik er eventueel zelf dingen kan infoefelen zoals ik het wil
• free, as in beer, if possible but no necessity

Wat denkte, Tom Klaasen, een Tumblr, kan die dat allemaal?

Enfin, het was dus tot gerezen deeg gekomen, maar dan moesten we door en was het deeg in het machien blijven zitten.

Vanavond, na het avondritueel der kinderen in bed steken en den avondopruim, viel ons oog op den deeg in voorvermeld machien. Die was effectief goed gerezen: tot bijna bovenaan de kuip waarin het brood gekneed en gebakken wordt. ‘t Was ook terug ingezakt. De warmte zal zijn best gedaan hebben, maar iets te goed. ‘t zag er dus niet zo goed uit, eigenlijk. Veel gegist, maar terug invallen. Sja.

Maar: wie niet waagt blijft maagd, en dus heb ik den deeg in een bakvorm gepleurd en die in de oven gesmeten.

Daar staat die nu te bakken. Heel hoog komt het brood dus niet, maar wie weet is het best eetbaar. Dat zullen we morgen zien. #noms

En dat is het grote verschil tussen De Heer Vuijlsteke en mezelf: hij schrijft er een blogpost over, en ik niet. Sja.

update: Vuylsteke -> Vuijlsteke. Sja. Wie verzint ook zoiets? ;)

Het bericht was nog niet gedaan, en floeps op het scherm van de ingebouwde GPS van de auto:

Awel, dat vind ik nu eens echt cool. Hidden features! Ik heb die auto nu ongeveer een jaar, en dan zoiets ontdekken. Geweldig.

(Mijn excuses voor de wazige foto, maar ik was wel aan’t rijden en eigenlijk mag ik dan geen foto’s van GPSen trekken. Daarbij: de E313 van Antwerpen naar Hasselt ter hoogte van Ranst heeft niet bepaald een wegdek als een biljarttafel.)

Goed, ik kan dat waarschijnlijk allemaal te weten komen. Net zoals ik dat van de verkiezingen in Nederland ook kan te weten komen. Want dat is nu net het punt dat ik wil maken: de kiescampagne maakt duidelijk dat Belgie niet langer 1 land is? Als de federale verkiezingsstrijd zich zo goed als volledig apart afspeelt in de twee landsdelen, is dat dan niet het beste bewijs dat we defacto eigenlijk in een soortement federaal systeem zitten, maar dat alleen de naam er nog niet opplakt?

Het is natuurlijk niet zo simpel als dat: ik heb er bvb geen enkel idee hoe dat eigenlijk in Brussel speelt. Echt niet. Ook dat is toch een zeker teken? Het is een stad in eigen land, maar ik heb er geen idee van hoe daar de kiescampagne er aan toe gaat. Voor een andere stad ook niet in principe, maar de kans is behoorlijk groot dat de campagne in Antwerpen quasi gelijk verloopt met de campagne in Oostende. Of in Hasselt. Maar in Brussel? Of Namen? Of Luik? Net zomin als in Amsterdam, Parijs of Bonn.

En misschien was dat vroeger ook al zo, maar voelt het voor mezelf ineens niet correct aan. Ik veronderstel dat het door de polarisatie komt die uit het hele BHV debacle is gekomen, maar ik kan het ook niet negeren.

Dat er iets moet veranderen is wel duidelijk: de vraag is alleen wat en hoe. Is het tijd voor revolutie met alle onzekerheden die daar bijhoren? Blijven we bij evolutie zoals de vorige staatshervormingen, of is dat spoor hier aan het doodlopen (zoals het wel lijkt, als je de laatste 3 jaar bekijkt). Kan er iets tussenin bestaan, en zal dat dan soelaas brengen?

Ik weet het niet. Echt niet. En voor de eerste keer heb ik het daar heel lastig mee.

Zondag ga ik stemmen. Ik weet dat ik ofwel voor OpenVLD, Groen! of N-VA ga stemmen. En ik vrees dat het “lotjentrek” gaat worden op’t moment zelf. Meh.

Ten eerste: zijn we ineens terug in de jaren negentig? “Best viewed in 1024×768” en “Optimalized for Internet Explorer”. Maar dan erger, want ik heb niet eens de keuze (zonder technische foefelarij tenminste).

Ten tweede: Ik heb Safari al “gedownload” en geinstalleerd op deze Mac. Er is dus geen nood om het ding te downloaden.

Ten derde: als we zo hoog van onze toren blazen over Flash en vendor lock in en proprietary software, waarom kan ik dan mijn getrouwe Google Chrome niet gebruiken om de demo’s te zien? Dat ik Safari niet gebruik, is voor een goeie reden.

In andere woorden: a good idea, but poorly brought to market. Heb ik Safari opengegooid om eens te gaan kijken? Nope. Was nochtans geen moeite, maar toch heb ik het niet gedaan. En ik veronderstel dat ik niet de enige ben.

Slecht, slecht idee. Echt.

• De sleutels van ons huurhuis in de Gustaaf Peetersstraat teruggeven. De mens huisbaas verschoot ervan dat het zo proper en verbeterd was. Ik heb er weinig woorden aan vuil gemaakt (buiten dan een “ja, we hebben hier hard gewerkt”), maar we hebben het huis getransformeerd van een grauw oud huis naar een iets frissere versie. Al was het maar om die 2 en half jaar daar te overleven. Het was een goei overgangshuis, maar ik ga het toch niet missen. ;)
• De laatste dag gewerkt bij Univeg. Ik heb USys2 van een half af document met specificaties zien evolueren tot een volwassen, bruikbaar product. Te weten dat ik dat technisch gestuurd heb vanaf het begin, was het toch even raar om dat nu achter te laten (al is het nu in goeie handen, en zal mijn consultancy nog wel nodig zijn in de toekomst).

Ja, ‘t zijn maar twee dingen, maar wel twee belangrijke. Het is dankzij het project bij Univeg dat we dit huis hebben kunnen kopen, onrechtstreeks dan toch: het was werkzekerheid voor goed anderhalf jaar en niet onbelangrijk: ‘t was een goed betaalde job.

Tijd voor nieuwe dingen nu. Een nieuw huis, en een nieuw project. En binnen 2 maand, een nieuw kind. We zullen ons daar eens op gaan toeleggen, zie. ;)

(Al is het zonde dat de livestream geen commentaar heeft, en dat het ding af en toe hapert.)

Nochtans, ik had geen 70000 euro op onze spaarrekening staan, en we hebben niet aan mijn ouders moeten vragen om bij te springen. Wel 2 vrienden die ons iets of wat financieel gesteund hebben (om wat kosten te dekken), maar dat is snel terugbetaald.

En dan nu op naar fase 2: de opkuis van het oude huis. Dat zou ten laatste maandag moeten afgerond zijn, want dan vervalt onze huurovereenkomst.

En daarna? Fase 3: opruimen en zien dat het hier geen rommelke meer is, zodat vrouwlief en mezelf ons kunnen toeleggen om die laatste gezinsuitbreiding tot een goei einde te brengen.

We gaan in ieder geval niet kunnen zeggen dat we niet wisten wat doen.

We zijn dus verhuisd, en dus moet onze telenet internet-en-telefoon verbinding mee verhuizen. Ah ja. Ik bel dus begin vorige week naar de klantendienst om dat allemaal te regelen. Geen probleem: op 19 mei ging de Telenetman langskomen om het nodige te doen.

Krijg ik vrijdagmiddag een telefoontje ivm de verhuis: er stond nog een saldo open bij Telenet. Goed, kan gebeuren: met alle rompslomp van de voorbije maanden durft zoiets bij mij eens te blijven liggen. Ik heb het telefoontje toen zelf niet aangepakt (wegens druk bezig met verhuis- en verbouwwerken), maar Debra van de Telenetklantendienst maakte me duidelijk wat er moest gebeuren:

• ze moesten tegen 18 mei mijn betaling ontvangen hebben of de installatie kon niet doorgaan
• ik mocht ook een betalingsbewijs doorfaxen naar nummer xxx met vermelding blablabla.

Ik snap ten eerste al niet dat ze de verhuis niet kunnen laten doorgaan omwille van dat openstaand saldo: het is niet dat ik ineens een ander product pak en zo: het moet gewoon op een andere plaats afgeleverd worden. Maar goed, als Telenet van die idiote policies wil hebben, dat is dat hun zaak, al word ik er niet gelukkiger op. Dat ik mijn rekeningen moet betalen, goed, maar als ik niet was verhuisd was er geen vuiltje aan de lucht geweest.

Enfin, ik slaag er pas in om op 18 mei zelf de overschrijving te doen en het bewijs door te faxen. Ondertussen hoor ik niks meer ivm de afspraak.

De bewuste 19de mei bel ik toch maar even naar Telenet om te horen hoe het zit. Kwestie van niet voor niks thuis te zitten wachten en zo. En wat blijkt: de afspraak gaat niet door. Nochtans had ik de opdracht mooi uitgevoerd, en had het bewijs doorgefaxt. Nu, na veel vijven en zessen (echt, ik heb goed een uur in totaal aan de telefoon gehangen denk ik) blijkt dat zo’n betaalbewijs niet gebruikt wordt voor een verhuis (en dat enkel kan als ik zou worden afgesloten). In concreto: de betaling moet eerst verwerkt worden (3 tot 5 werkdagen) en pas dan kan ik de verhuis aanvragen.

Zugd. Het komt er dus op neer dat ik minstens nog tot dinsdag zonder breedbandverbinding zit in mijn nieuwe huis.

Ik stel me toch wel wat vragen bij het hele proces:

• Waarom werd het probleem van de betalingen niet gesignaleerd bij de eerste keer toen ik de verhuis vastlegde. Dan had ik dat ineens kunnen betalen en was er geen probleem geweest?
• Waarom bellen ze mij op, geven ze me stappen op om de situatie nog te kunnen rechtzetten maar blijkt het later *toch niet* te kunnen?

Enfin: not a happy camper here, at the moment. De vraag is: is het bij de concurrentie zoveel beter?

Update: na een gesprek met de kwaliteitsdienst komen ze alsnog morgen langs om alles te regelen. Ik moet zeggen: de mens aan de telefoon daar was zeer vriendelijk en behulpzaam, maar dat is zijn job natuurlijk. Het is alleen spijtig dat dat niet van de eerste keer zo kan lopen?

Vanzelfsprekend was dat niet: van het oorspronkelijke plan – we moeten niks doen aan ons huis – is maar een beetje overgebleven: we hebben zo nog 2 houten vloeren moeten afschuren op de eerste verdieping. En dan ook nog alle andere houten vloeren moeten inoliën (waarbij je dus alles nog eens een keertje kunt afschuren, weliswaar niet heel grondig, maar ‘t is wel nodig). Kwestie van dat gedaan te hebben voor er een gazilioen aan gerief instaat.

Beneden dan: oorspronkelijk gingen we daar gewoon zo in verhuizen, niks doen aan muren enzovoort. Nu, een leeg huis ziet er anders uit dan een huis waar nog meubelen staan (toen we gingen kijken om het te kopen). Enfin, na kort overleg: papier eraf in de voorste woonkamer. Blijkt dat er ongeveer 4 lagen papier al op de muur hangen. Ideaal is anders. En dat met dat papier eraf te trekken, ook stukken van de bezetting meekomen (gelukkig niet overal). En dat er op bepaalde plekken al eens herbezet is geweest, maar dan, euh, betrekkelijk onregelmatig. En dat enkele van die lagen papier doorlopen onder de valse plafonds die er steken.

U voelt het al komen, we hebben ook die valse plafond eruitgepleurd. Niet. Volgens. Plan. Weliswaar hebben we eerst gecheckt bij de vorige-vorige eigenaars, want het was toch wel een sprong in het water (zeker gezien we goed tien dagen later de “grote” verhuis hadden gepland). Bleek dat het allemaal nogal meeviel, en dat het een goei idee was om de plafonds eruit te halen: de kamers voelen *veel* ruimer aan dan voorheen. Goed, er is nog wat oplapwerk hier en daar, maar dat is dan voor later.

We hebben dus met man en macht gewerkt om alles leeg/proper/zo-af-mogelijk te krijgen, en dat is voor 99% gelukt. De nieuwe bezetting tegen de muren in de woonkamer is een work-in-progress. Om budgettaire redenen, maar ook omdat onze bezetter (aka “vrouwlief haar moeder”, die dat trouwens heel goed doet) enkel in’t weekend werken en niet aan hetzelfde tempo werkt als een professionalistische bezetter. Maar dat is niet erg: the job gets done, en dat is het belangrijkste.

Enfin, de eerste stap is gezet, en nu nog verder alles op zijn plaats krijgen, nog wat klussen en dan: tot rust komen. :) (Oh ja, ook nog eerst een ander huis opkuisen, natuurlijk).

We wonen er nog niet, but the house’s already growing on me.

Het geld meer dan waard, zeg ik u. #content