Vandaag is het verdict gevallen bij de tandarts: de bovenste snijtandjes van Fien moeten getrokken worden. Dat was iets wat we hadden zien aankomen (de tandarts had er ons eerder al voor gewaarschuwd), maar toch is het niet zo’n plezant nieuws.
Het betekent immers dat onze dochter nog 3 of 4 jaar met een groot gat in haar mond moet rondlopen. Dat is op zichzelf niet zo’n probleem, maar is a) geen zicht (al zal dat wel wennen zeker?), maar het zal b) ook nog wat andere problemen met zich meebrengen. Zo zal ze bvb waarschijnlijk wel wat last hebben met correcte uitspraak eens haar echte tanden op hun plaats zitten. En dat weet ik niet eens hoe gemakkelijk ze nog zal kunnen bijten en zo.
Maar er is geen ontkomen aan: de tandjes waarop ze gevallen is in augustus zijn zo beschadigd dat ze aan het “afsterven” zijn. Of beter: haar lichaam is de tandjes aan het afbreken, en dat zorgt voor restafval en dus voor ontstekingen. Niet goed, voor zo’n klein pruts. Weinig keus dus. Want we kunnen het niet riskeren dat haar “goeie tanden” ook schade zouden oplopen, want dan is ze nog wel verder van kant.
En nu maar hopen dat ze nog aan een lief geraakt. Ooit.
Kindjes dagboek- Sprongetje 3 May 2012
- Borstvoeding, de slotshow 3 May 2012
- Chiro Cacao... Fien gaat naar de Chiro!! 22 April 2012
- Leren praten 6 April 2012
- Verkleedmandkinderen 6 April 2012
- Goed gevulde vakantiedagen. 4 April 2012
- Biografie 30 March 2012
- Lente 23 March 2012
-
Inferis op Flickr
Dat is wel minder… :-(
Toen ik zeven jaar was ben ik uit een boom gevallen. Onderweg naar beneden heb ik een dikke tak een kopstoot gegeven. Twee snijtanden eruit, die zijn er dan met een soort gips en beugel terug ingezet. Waren geen melktanden meer dus ben blij dat ze erin bleven zitten…
Enfin, geen leuk nieuws, dat is een feit.
Mijn neefje heeft ook zo zijn tand uitgevallen. Niks meer van te horen, nu.
Wat dat lieft betreft: be careful what you wish,… :-)