Gisteren waren we de hele dag weg; ikzelf gaan werken, de kindjes bij Moeke Sonja en Katrien een dagje gaan sjoppen met Greet.
Wat blijkt als we thuiskomen: de buurhonden zijn nog maar eens in onze hof uitgebroken, met als gevolg dat ons konijn dood is. Mind you: het is de tweede keer dat ze losbreken, en de vorige keer “ging het nooit meer gebeuren”.
Niet dus. Ik was gisteren al bijzonder slechtgezind, en ik had me voorgenomen om naar de politie te trekken om te zien wat ik hieraan kan doen: we voelen ons niet meer veilig in onze hof eigenlijk. “De honden blijven vanaf nu altijd in hun ren” is niet echt geruststellend meer.
Maar wat ontdekken we deze ochtend: ook één van onze 2 poezen heeft er het leven bij gelaten. Op het eerste zicht niet meteen doodgebeten, maar een poes van 8 jaar gaat niet spontaan dood, en al zeker niet op het dak van onze (andere) buren.
En dus ga ik nu zeker naar de flikken: we hebben al genoeg emotionele schade geleden door die vorte beesten, en nu moet het gedaan zijn.
Iemand tips hoe ik dit het beste aanpak? De (relatie met de) buren zelf kunnen me geen moer meer schelen, hun (huur) huis staat te koop en ze zijn dus “binnenkort” toch weg.
Kindjes dagboek- Sprongetje 3 May 2012
- Borstvoeding, de slotshow 3 May 2012
- Chiro Cacao... Fien gaat naar de Chiro!! 22 April 2012
- Leren praten 6 April 2012
- Verkleedmandkinderen 6 April 2012
- Goed gevulde vakantiedagen. 4 April 2012
- Biografie 30 March 2012
- Lente 23 March 2012
-
Inferis op Flickr
‘k Zou het alleszins toch op een beschaafde manier doen hoor. Ge weet echt nooit waar je die mensen ooit in je leven nog tegenkomt.
Oh, zo erg van het konijn en de poes…Kvraag me alleen af of het nog zoveel zin heeft om je energie in de flikken te steken vermits het huis toch te huur staat. Anderzijds: als ik in jouw schoenen stond, zou ik er ook koste wat kost iets aan willen doen. Dat de buren tenminste inzien dat ze hun honden voor toekomstige buren niet kunnen laten ontsnappen…Succes!
Een erg emotionele gebeurtenis, ik begrijp. Maar inderdaad toch proberen om het beschaafd en sereen aan te pakken. Niet zozeer uit respect voor de buren, maar vooral voor jezelf. Je moet nu de situatie emotioneel niet zwaarder maken dan ze al is. Je moet absoluut aangifte gaan doen bij de politie, maar wees realistisch en verwacht er ook niet te veel van.
Na de 3 zeer beschaafde comments hierboven (die ik volledig onderstreep) wil ik toch vooral zeggen dat het gewoon DIK KAK is !
BWAAAAAAAAAAAAAAAAAKKKKK !!!!
Man, als het mijn poes of konijn (of kippen) zou zijn – ik denk niet dat ik nog rationeel zou kunnen handelen.
Frikandellen met punaises in is zo het eerste waar ik aan denk.
@dorien: het is het huis van de buren dat te koop staat; ze huren het nu dus bij verkoop moeten ze er wss uit. Het is dus omgekeerd dan wat jij (lijkt te) denken.
Ik wil even onderstrepen dat we eigenlijk al sinds we hier wonen overlast hebben van de buren: de honden zijn niet bepaald stille beesten, en ik moet er ook niet bijvertellen dat er regelmatig wat geuroverlast is. We hebben er al meermaals op gevloekt. Mensen die op bezoek komen vragen zich steevast af hoe we dat volhouden (het went gedeeltelijk – net zoals naast een treinspoor wonen went, zeker?)
Het is ook al de 2de keer dat ze uitbreken, ik vind dus dat ze hun kansen hebben gehad. Er moet nu deftige actie ondernomen worden, want een “het zal nooit meer gebeuren” daar blijken we toch niet aan te hebben.
Ik zal het beschaafd houden, want ik ben niet de mens om amok te gaan maken. Maar het zal niet blijven bij “we zullen er eens over praten”. No way.
Hey Tom,
Ik heb ooit de eer gehad om op uw katten te mogen babysitten en ‘k weet dus hoe aanhankelijk die dikkerds toen waren en hoe hard jij aan hen gehecht was. Dikke Kak is dus inderdaad het minste dat je erover kunt zeggen.
Als tip: je moet eens rondkijken op bouwinfo.be, daar staan een paar gelijkaardige gevallen met loslopende honden ed. Gewoon vraag even posten en vanavond gegarandeerd een suggestie of 10.
Succes en een welgemeende por op uw schouder!
Dag allemaal!
Niets beleefd zijn!
Minstens moet er gepist worden in hun brievenbus :)
We bellen de sjarels! die zullen dat is oplossen!
Kom op Tom! het is niet gewoon “gaaaan” dat je moet doen!
minstens de eerste echte oorlog ontketenen van jullie straat :p
en ge weet het de politie is je beste vriend!
bellen die handel het is genoeg geweest :))
Ik sta mee op de barricade
Ne stevige pol en een klopke op de schouder!
Shotgun. Burenruzie.
De poes heeft afgezien van de schrik! Ik heb vorige keer gezien hoe ze werd ingesloten door een horde blaffende honden en de komende dagen niet meer in den hof durfde komen.
Dat konijn… sja, dat konijn…
Maar heeft iemand zich al eens afgevraagd wat het geweest moet zijn als onze kinderen buiten speelden en ik toevallig binnen iets was gaan halen?
Dat kunnen we beter vermijden in de toekomst door nu de nodige stappen te ondernemen.
Al vind ik dat zelf zeer moeilijk naar de buren toe! Onze veiligheid gaat toch voor denk ik.
Damn :-/
@Katrien: yup, schrikbeeld dat ook in mijn achterhoofd zat.
Mocht er een streetwar komen: call me, er staat daar nog een rekening open he. ;-)
Dierenarts, politie, dierenbescherming etcetera: allemaal er bij halen. Dit zijn gevaarlijke honden, én hun baasjes hebben hen niet in de hand. Een spuitje lijkt mij de enige oplossing, nee? En de honden naar een asiel.
Allicht is de veiligheid van de kinderen de (enige) prioriteit. Poes en konijn zijn erg, maar uiteindelijk vervangbaar.
Als die honden bij mijn peuters zouden kunnen, dan zou ik nooit meer gerust zijn. “Ze doen niks”, is nl. niet echt van toepassing.
Niet te vriendelijk zijn, maar naar waarheid je ongerustheid uitspelen. En zeker bij de politie navragen wat de mogelijkheden zijn; dan weet je waar je staat indien er een discussie van komt.
Sucks big time. Als je besluit naar de flikken te gaan, lijkt het me best ze gewoon de situatie uit te leggen en hen te vragen wat de opties zijn. Succes, maar ook sterkte.
Ik zou ook durven langsgaan bij jullie huisbaas, die staat er toch mee voor in dat den tuin een veilige plek is zou ik denken.
En daarstraks nog te zeer van m’n melk, maar ook van een straat verder sterkte natuurlijk van ons alledrie.
Ik zou spijtig genoeg ook niet echt weten wat te doen. Politie ja, maar dan?