Aandachtige lezers van dit blog weten dat er een baby in aantocht is. Niet zo aandachtige lezers misschien ook wel. En er zijn zelfs mensen die dit blog niet lezen die het ook weten. Stel u voor.
Maar dat ter zijde.
Ik zie er eigenlijk wel naar uit, naar terug zo’n kleine baby in huis. Het gaat zwaar zijn: onze twee prutsen vragen nu al bakken tijd, dus het gaat er niet op beteren. Maar toch: ik zie er naar uit. Zo’n kindje is zo hulpeloos en zo totaal op zijn of haar ouders aangewezen, en dat geeft een bepaald gevoel dat alleen ouders kennen. Een goed gevoel.
En dat alleen al is al die onderbroken nachten waard: een kindje van jezelf en je liefste, dat je met liefde kan omringen en zo ziet openbloeien tot een groot varken dat het kot op stelten zet. Maar wel een lief varken.
Mijn kindjes: het is het beste wat me al overkomen is, en ik kan eigenlijk niet meer wachten tot er nog ééntje bijkomt.
2 reacties (Zelf reageren?)
Reageren
Kindjes dagboek- Totter 8 January 2007
- Roepen 4 January 2007
- Op een ander slapen 3 January 2007
- Kijken 24 December 2006
- Buik II 23 December 2006
- Buik 20 December 2006
- 9 maanden... 14 December 2006
- Zie ginds komt de stoomboot... 7 December 2006
-
Inferis op Flickr
Wat ongelofelijk lief!
Ik weet niet of dit een bericht naar de moeder van de foto vd baby aan de borst is maar ons dochtertje ( inmiddels 8 weken ziet er exact hetzelfde uit!!! ) Echt heel grappig om te zien. Zou graag meer foto’s uit willen wisselen maar zie dat deze in 2008 geplaatst is dus dat wordt m niet denk ik… :(