Eens getest wat de snelheid over het mobistar netwerk is:
Dat is niet slecht, wetende dat het hier in Broechem maar EGPRS is.
Getest met de tablet die een wireless verbinding maakt met het JoikuSpot netwerk dat op de GSM staat. En dat dan verbinding maakt met het Mobistar 3G/EGPRS netwerk. Nice tech.
Die Joikuspot is behoorlijk coole software. Voorlopig ondersteunt het alleen HTTP(S) verkeer, maar binnenkort is er een premiumversie die ook andere protocollen ondersteunt. Om in’t oog te houden.
Die beta van Vmware Fusion 2.0 ziet er precies wel okee uit. De Dual Monitor support is dik wat ik nodig heb. :)
Met andere woorden: na het verlof nog eens 2 dagen spenderen aan het herinstallen van mijn machine. Eerst nog een gig geheugen erbij, dan Leopard erop, dan VMWare fusion en tenslotte Vista. Ik moet het maar eens geprobeerd hebben.
Ik heb vandaag iets gedaan wat ik al een paar keer heb willen doen, maar nog nooit gedaan heb. Ik ben eens benieuwd wat er van gaat komen.
Hoe zit het daar eigenlijk mee? “June” is wel awfully close, en de eerste helft ben ik er al niet.
(Ik wil filip bij borloo punt be niet mailen om gewoon te vragen hoe er nu mee zit, dus blog ik er maar over)
Kings Of Code was tof. Het was de eerste keer dat ze het organiseerden, maar ambitieus als de hollanders zijn, was het al meteen Kings Of Code 2008. :)
Pakhuis de Zwijger, waar het allemaal doorging had een zaal die groot genoeg was om iedereen in te krijgen (al was anderhalf uur op zo’n stoeltje zitten toch wel lang, soms), maar de ruimte rondom de zaal was ruim krap. Gelukkig was het nogal deftig weer en kon er heel wat volk naar buiten. Maar dan was het zelfs nog behoorlijk schouder aan schouder lopen. Dat de helft van het volk met een rugzak rondliep, zal er ook wel iets mee te maken gehad hebben.
De sessies zelf waren behoorlijk interessant. Ik heb van bijna alle sessies wel iets opgestoken, buiten dan die van Menno (hoewel dat misschien ook niet helemaal waar is).
De open source pitches waren zus en zo. De laatste kerel die het iets over RoR kwam vertellen zat door zijn 5 minuten heen toen hij nog niet halfweg was, en de clou nog moest komen. Sja. De andere vier waren okee, maar je kan in 5 minuten moeilijk iets deftig vertellen. Simon van Soocial is daar wel in geslaagd, ik ga toch eens naar OAuth zien, denk ik.
Ik ga meestal naar die dingen voor de content, en niet om te netwerken. Veel mensen heb ik dus niet aangesproken (het waren toch bijna allemaal hollanders), maar ik ben wel 2 keer zelf aangesproken. “Zijt gij Inferis op twitter”, het begint bijna een openingszin te worden. :) Eerst @chrisramaekers (we zaten zelfs zonder het eerst te weten naast elkaar in de zaal), en dan @lensco. Zeg nu nog dat twitter iets zinloos is. Ik heb ondertussen al heel wat mensen ontmoet die ik anders niet gezien zou hebben. :)
Enfin, the food was decent, the drinks were okay (but expensive), en de inhoud was super. En dat voor niet zo heel veel geld. Voor herhaling vatbaar.
Ik ging nog altijd eens iets over de twunch schrijven. Dat was er ondertussen nog niet van gekomen met al mijn drukke pre-verlof bezigheden. Maar goed, here goes.
‘t was weer plezant. Ik blijf er van versteld staan hoe je op korte tijd zonder veel georganiseerd 9 man kan bij elkaar krijgen. Nu, @topanga doet haar best om er enige organisatie in te krijgen, maar het zal niet pakken. :)
Er waren weer een paar nieuwe gezichten: @anamcara, @steffest en @onnozelaar. De rest zijn ondertussen al bijna hardcore-@twunch-ers geworden. ;) En we zijn teruggegaan naar het concept de oertwunch (van toen het nog geen twunch heette, en we toen ter plekke de naam hebben uitgevonden: Quick.
Met z’n 9en hebben we zo’n dertien hamburger-in-een-doosje naar binnen gespeeld. Niet slecht wetende dat er ook nog een cheeseburger-papier verstopt is in één van de (lege) dozen en dat er ook sla (ja, sla!) verorberd is. De bonnekes voor de gratis Giants zullen er wel voor iets tussen gezeten hebben.
Morgen, vrijdag, is de eerste spinoff-twunch in Gent. Daar houden ze het relatief gezond, en gaan ze naar de Wok-a-way. Misschien een goei idee voor twunch5, ook.
Als ik dit lees, zal ik me precies toch wel eens opslag moeten geven. Ik ben tenslotte ook topmanager van mijn eigen éénmanszaak (goed, wel niet beursgenoteerd, maar kom). ;)
Vandaag zit ik op Kings Of Code. Eens benieuwd wat dat gaat geven.
Als het weer zo blijft, gaat dat een aangenaam verlof worden, daar in Argeles-sur-mer (we vertrekken op 31 mei). ;)
Nu, onze huissitters gaan het blijkbaar ook niet slecht hebben. ;)
(en dit is de “langste” post die ik ooit gemaakt heb denk ik)
Dit vind ik nog altijd een steengoed nummer:
terwijl het op zichzelf niet zo heel veel soeps is (objectief gezien).
Maar het zal wel liggen aan de duizenden keren dat ik het gehoord heb in de zomer van ‘92, toen ik mijn eerste vakantiejob deed in de Panaché in’t midden van ‘t Statiekwartier in’t stad (toen nog een restaurant/bistro, nu een casino. Meh). Keukenhulpje, was ik toen (veel geleerd daar, trouwens). De radio stond non-stop op één of andere stadszender (ik geloof radio nostalgie), en dit nummer is grijsgespeeld.
Good times, good times.
Een wandeling gaan maken onder de volgende voorwaarden: a) als je al 2 dagen deftig last hebt van hooikoorts, b) het net een beetje begint te beteren, c) die wandeling langs verscheidene velden heuphoog gras in volle bloei voert en tenslotte d) er een beetje wind staat.
Awel, dat is er om vragen. Stupid me.
Kijk, als het goed is, dan zeggen we het ook. Ik had het luttele dagen geleden over een mogelijke usability verbetering bij een webformulier op de Telenet website. Oorspronkelijk gewoon een rant eigenlijk.
Maar kijk:
dixit Telenet Webcare op 23/05/2008, 15:21We hebben dit artikel opgepikt en de voorgestelde oplossing met de nodige aandacht geëvalueerd en vervolgens geïmplementeerd.
Wanneer je nu aangemeld bent, en je bezoekt een webformulier, dan worden je naam, e-mailadres (voor zover reeds gekend) en klantennummer automatisch ingevuld.
Dat de Telenet Webcare mijn blog leest is op zichzelf al een verrassing (al zullen bepaalde twittervriendjes daar wel voor iets tussenzitten), dat zijn mijn voorstellen oppikken is de volgende verrassing (al moet het gezegd zijn dat ik vol goeie ideeën zit), maar dat dat gebeurd op 2 luttele dagen: awesome.
En ja hoor, het werkt écht!
Proper gedaan van Telenet. Nu de volgende stap: antwoorden op het contactmailke dat ik via de site gestuurd heb.
En een limiet van 300GB voor trouwe Telenet klanten die al bijna 10 jaar via Telenet bellen en surfen (en een Turboline abonnement hebben). ;)
Erlend had zo’n Yahoo! Live ding opgezet. Leuke stuff. Even mee op de chatbox gesprongen:
Je kan dus ook video uitzenden (en audio). Mijn iSight deed het de helft van de tijd niet, en ik moest Youtube Quick Capture opzetten om effectief beeld te hebben. Ach ja, Firefox 3.0pre (aka Minefield) zeker?
Maar goed, ik heb toch even een puntje gescoord (vooral bij Imke dan) door onze jongste die weer eens een huilbuik had even mee naar beneden te pakken en voor de camera te gooien. ;) En zo is de jongen toch ook even in beeld geweest.
… is goed bezig. Ik zit al 2 dagen te werken in dezelfde instance van Minefield (aka Firefox 3.0pre), met ongeveer een ziljoen tabs open:
En nog steeds zit ik maar aan een dikke 170meg geheugengebruik:
Dat zou met Firefox 2 geen waar geweest zijn. Ik denk dat ik die er maar eens ga afgooien.
Een mooi voorbeeld van hoe een klein beetje moeite de usability van een formulier een pak de hoogte in kan sturen. Neem nu bijvoorbeeld het contactformulier van Telenet. Ik had een vraag omtrent mijn telefoonaansluiting, en dus gebruik ik het webformulier om die te stellen. Krijg je dit:
Zoals je kan zien ben ik al aangemeld. Ze weten dus wie ik ben. En toch moet ik a) naam en voornaam, b) email adres en c) klantennummer doorgeven. Een telefoonnummer waarop ik bereikbaar ben zullen ze ook wel hebben, maar in dit geval is het ook wel logisch om dat zelf in te geven.
Maar goed: ik moet al die dingen dus zelf ingeven, terwijl ik me kan voorstellen dat het niet enorm veel programmeerwerk vraagt om die dingen reeds ingevuld te tonen in het formulier. Gewoon, in de tekstvelden, zodat er in sé niks aan het formulier veranderd. Maar goed, naam en email adres, dat vullen we gezwind in. Maar dan: klantennummer. Klantennummers zijn zo’n beetje een noodzakelijk kwaad. Ze bestaan, ze staan op je facturen maar als je’t moet invullen heb je geen enkel idee van wat dat nummer nu wel zou kunnen zijn. Gelukkig is daar de “meer info over klantennummer” link. Als je daarop klikt, krijg je dit in een popup:
No shit, sherlock. Maar ah, een link om de nummer op te zoeken. Gemakkelijk (ahem). Goed, we klikken verder:
Nog meer info. Er zal wel een reden zijn dat ze dat niet op de vorige pagina kunnen zetten, maar ik kan eigenlijk niet meteen bedenken dewelke. Een factuurvoorbeeld, nice, zo weet ik tenminste waar ik moet zoeken. Ah, maar je kan je klantennummer ook online opzoeken. Woa! Klikkerdeklik:
En daar is het klantennummer in al zijn glorie. Ik heb dus 3 keer moeten klikken (“meer info over…”, “hier opzoeken”, en “hieropzoeken”) vooraleer ze me iets wilden vertellen dat ze ook vanaf de eerste keer hadden kunnen invullen. En dan moet ik nu nog het nummer selecteren en kopieren, en dan teruggaan naar het oorspronkelijke formulier om dat in te vullen.
Goed, dat neemt allemaal niet zo heel veel tijd in, en het is behoorlijk straightforward, maar ik kan me voorstellen dat minder technisch aangelegde mensen uiteindelijk toch maar naar hun factuur gaan zoeken, gewoon omdat die optie het eerst wordt vermeld. Terwijl dat best vermeden zou kunnen worden, en het invullen van zo’n webformulier weer een pak aangenamer is.
Maar ja, ik ken de business goed genoeg, en dingen zoals dit vragen teveel tijd tegenover het directe resultaat. Zeker als het gaat om dingen waar geen extra geld mee verdiend kan worden.
*zugd*
Vandaag zou ze zes-en-vijftig geworden zijn. Gelukkige verjaardag, mams.
Onze oudste begint een groot bakkes te krijgen. Een gesprek daarstraks:
Ik: zal papa straks een boek voorlezen?
Fien: nee, dat gaat niet.
Ik: ah nee, en waarom niet?
Fien: omdat moeke dat wel zal doen.
Sja, en dan is een mens uitgeklapt. :)
Dat is niet de eerste keer in de laatste week:
Volgens mij zijn hun stabiliteitsproblemen nog niet echt opgelost. Of zouden ze de groei *echt* niet aankunnen?
Dat is nog wel eens een idee. Wegens gebrek aan teevee misschien morgen daar eens gaan piepen. ;)
Ik vraag me af of de idioten van de treinvakbond eigenlijk doorhebben dat ze met hun staking de verkeerde mensen een loer draaien. Want in tegenstelling tot een fabriek (bijvoorbeeld) treffen ze met hun staking niet rechtstreeks de directie van het bedrijf waarvoor ze werken, maar de mens-in-de-straat.
Want als de de vakbond Ford Genk platligt, zijn er een hoop mensen die a) hun auto te laat gaan krijgen en b) de directie krijgt het daardoor warm (want die willen de klanten content houden en genoeg auto’s verkopen). Dus op zichzelf is staken in zo’n context een goei drukkingsmiddel (wat ook gebleken is).
Maar in de context van een openbare dienstverlening treffen ze dus in veel mindere mate de directie van de NMBS, maar wel vooral de forens (en de rest van de economie). En laat nu net die laatste groep degene zijn die het minste kan doen aan de eisen van de stakers? Ik heb in het hele debat nog niemand een vinger zien uitsteken naar de directie van de NMBS zelf (buiten dan de vakbond zelf). En hoewel je kan argumenteren dat door het hele land plat te leggen ze druk willen leggen op de politiek om iets aan het probleem te doen, lijkt me dat een behoorlijke slag in het water. Ik heb nog nooit van iemand gehoord die van stem veranderd is omdat de regering den NMBS om zeep helpt.
Trouwens, wat is dat voor een gezever met stakingen van een dag? Wat haalt dat nu in godsnaam uit, buiten dan een hoop mensen het leven lastig te maken? Dat ze de treinen maar eens een week platleggen, of zoals de truckers het hen ooit voordeden het land een paar dagen blokkeren. Dat zal iets uithalen. Maar nu?
Wordt het niet eens tijd voor de vakbond om zich te bezinnen over nieuwe methoden? Want we zijn tenslotte ruim honderd jaar verder dan toen het staken is uitgevonden. Ik ben er helemaal akkoord mee dat ze niet met hun voeten moeten laten spelen, maar taktieken als dit zijn zo goed als contraproductief geworden in een dienstverlenend bedrijf. Zeker als dat een openbaar dienstverlenend bedrijf is…
Of is “als een idioot rondom een vuurke staan aan het stakingspiket” ook een verworven recht? Allicht.
Kindjes dagboek
