Met heel het gedoe rond de “nieuwe” regering, is er ook weer heel wat aandacht rondom de koopkracht en dat alles duurder wordt en zo voort en zo verder.
En dan vraag ik me af: is het dan zo moeilijk om daar de juiste conclusie uit te trekken? Namelijk, die conclusie dat de wereld ruim boven zijn stand aan het leven is?
Want waar draait het nu eigenlijk om: dat de luxepaardjes in de westerse beschaving een deel van hun luxe moeten opgeven om in basisbehoeften te kunnen voorzien. Dus dat betekent geen twee keer meer op verlof (eens gaan skieën, een keertje naar de zon). Dat betekent geen HD tv in uw living die de hele muur omvat. Maar ook zuiniger omgaan met energie, en in plaats van uw verwarming op 21° zetten, uw verwarming op 19° zetten (of zelfs 17,5, zoals hier bij ons). Of niet elke dag een bad pakken (een douche bvb, of u gewoon wat wassen aan de lavabo)? Niet voor elke scheet de auto pakken, maar eens naar de fiets durven grijpen? En misschien ook niet van die dure voorverpakte artikelen (gewassen sla, iemand?) kopen, maar wat meer werk zelf doen? Niet persé aardbeien willen eten in het putje van de winter?
Nu, versta me niet verkeerd: ik ben wat dat betreft ook geen heilige, maar ik merk wel dat ik me meer en meer vragen begin te stellen rondom mijn/onze levenswijze? Niet altijd doe ik er dan ook iets aan, maar ik besef wel dat het weinig zin heeft om te gaan klagen dat “onze koopkracht verminderd is en de regering er iets aan moet doen”. Want de maatregelen die de regering kan/wil/gaat nemen, zijn druppels op een hete plaat. Ik ben er zeker van dat dit nog maar het begin is. Hoe lang duurt het nog voor een vat olie 200 dollar kost (om nu nog maar 1 voorbeeld te noemen)? Face it, people: we gaan dingen moeten inleveren om nog verder te kunnen.
En ik weet ook wel het verhaal voor iedereen anders is. Dat onze buren er veel meer last van hebben dan wijzelf omdat mijn job nog altijd goed betaalt en onze buurman maar straatwerker is en dus zowieso krapper bij kas zit. En de mens 5 huizen verder in de straat in een veel te grote villa woont, slapend rijk wordt, en die dus geen last heeft van de “koopkrachtvermindering”, en hij best wat rijkdom zou kunnen afgeven aan de rest van ons. Maar dat was 10 of 20 of 30 jaar geleden ook al zo, dus dat verandert niks aan de situatie.
De bal qua “koopkrachtcompensatie” ligt in uw eigen kamp, en de “good ‘ole times” van de laatste 20 jaar komen niet meteen terug. Live with it. Als iedereen dat op zijn eigen manier en naar eigen vermogen doet: dan komen we er wel…
Toen ik deze morgen Dieselsweeties opengooide, werd ik (aangenaam) verrast door een nederlandse titel op de strip van vandaag:
Maar het was niet alleen het nederlands dat me deed verschieten, maar ook wat er eigenlijk stond: ik had nog nooit de link gelegd tussen “brooklyn” en “breukelen”. Silly me, I know, maar toch. :)
En voor de rest: Dieselsweeties is een fijne webcomic. Een beetje rare humor, maar ik kan het wel apprecieren. Een aanrader.
Kindjes dagboek- 38 weken - kind 4 29 July 2010
- Een jaar verschil 29 July 2010
- Anderhalf! 29 July 2010
- Kind 4 - 37 weken 22 July 2010
- Bokes smeren 12 July 2010
- Baby 4 - vorderingen 7 July 2010
- Plantrekkerij 29 June 2010
- Goed zo, Klaas! 27 June 2010
-
Inferis op Flickr
