Via Nicodemus op dit pareltje gestoten:
Solar, with lyrics. from flight404 on Vimeo.
Dat is wel bijzonder mooi. Ik heb het hele liedje als een debiel naar het scherm zitten staren. De kwijl liep nog net niet uit mijn mond. Nee, goed, zo erg was het niet, maar ik ging toch behoorlijk op in het beeld. De combinatie song/animatie is bijzonder geslaagd.
Blijkbaar is die clip gemaakt met Processing, een programmeertaal om beeld, muziek en vanalles nogwat met elkaar te miksen. Niet wat sliderkes schuiven, en wat afbeeldingkjes slepen, maar heus programmeerwerk voor zover ik kan zien. Open source, too.
‘t is zonde dat ik er de vorte Java Runtime voor moet installeren (om één of andere reden heb ik een irrationele maar passionele haat voor dat ding), en ten tweede heb ik nu geen tijd om me er mee bezig te houden. Maybe for laterz, who knows (mss nog iets voor op de tablet).
On a related note: de reclame voor de BMW Dynamic Days zuigt apenkloten.
Vandaag treedt Tokio Hotel op in de AB. Het concert begon al om half acht, zo hoorde ik op de radio daarnet. Mijn eerste gedacht: zou dat zijn omdat de klein mannen anders niet op tijd in hun bed geraken op een weekdag? Ik kan me namelijk niet voorstellen dat er veel andere fans zijn dan wat bakvissen van 16, niet (al zijn dat er naar ‘t schijnt honderden, zo niet duizenden).
Maar wacht, de reportage werd beter! Want, zo bleek, waren er al jongelingen die van zaterdag stonden aan te schuiven aan de deur. Stel u voor, 2 dagen in de koud staan, uw weekend naar de knoppen, en dan voor zo’n strandjanet als den Bill. “Maar het is zone schone”, kwam al snel de kat op de koord. “Allez, die andere ook hé, ze zijn allemaal schoon gasten, maar den Bill…” Ik kon de jongedame nog net in zwijm horen wegdraaien nadat ze dat gezegd had. Het was alsof zehij werkelijk voor haar stond!
Nu vraagt elke gezonde mens zich af wat de jeugd in Tokio Hotel ziet. Lode Roels, de presentator van dienst, had er in ieder geval nog nooit van gehoord (al gaf hij later toe hij “Monsun” wel eens had gehoord. Jaja, closet-tokio-hotel-fan, zal ik het zeggen. Anyway, ik dwaal af. “Wat is er nu zo speciaal aan Tokio Hotel?”, vroeg de reporter. “Awel, die zingen zo in’t duits, en dat maakt het speciaal”. Ik moet met die mens (de reporter) eens een pint gaan drinken (op mijn kosten welteverstaan), want hij wist meteen wat hij daarop moest vragen: “ah, maar dan zijn duitse schlagers toch ook wel goed?”. Hah! Je kon de geinterviewde met de ogen *horen* rollen, ik zweer het u. “Maar nee, dat is anders!” Jaja, want alleen Bill kan speciaal duits zingen. Hij is tenslotte van Tokio Hotel, kleedt zich gelijk een wijf en steekt zijn haar in de lucht. Eat that, Dennie Christian.
Er stond trouwens een moeder tussen het publiek die daar stond te wachten in plaats van haar zoon en zijn nichtje. Want ze ging hem en haar trakteren op een avondje Tokio Hotel voor hun verjaardag. Schoon toch, zoveel moederliefde. Ze was trouwens zelf behoorlijk fan van het groepke: “Ah, ze maken toch mooie muziek. Zo’n beetje rock en pop. En jongens die zich sminken, dat heeft toch wel iets. En hij heeft zijn haar zo mooi omhoog.” Dat haar, dat moet toch wat zijn, want daar heeft zowel elk kip die ze voor de micro brachten het over gehad.
Enfin, het zal daar wel een feestje zijn, zeker. Een AB vol met feromonen, het zal wat zijn. ;)
Kindjes dagboek- 38 weken - kind 4 29 July 2010
- Een jaar verschil 29 July 2010
- Anderhalf! 29 July 2010
- Kind 4 - 37 weken 22 July 2010
- Bokes smeren 12 July 2010
- Baby 4 - vorderingen 7 July 2010
- Plantrekkerij 29 June 2010
- Goed zo, Klaas! 27 June 2010
-
Inferis op Flickr
