Dat gevoel, zo tegen het einde van de dag, wanneer de tandplak zich in drommen op uw tanden verzamelt, kent u dat? Waarbij je tanden hun gladheid hopeloos verloren lijken te zijn?
Als u me excuseert, ik ga mijn tanden poetsen voor ik eindelijk mijn bed ik kruip.
Mooi concept:
Al vind ik de video niet helemaal overtuigend: ze vergroten verschillende keren tot bv 100000x, maar er wordt wel telkens een ander beeld getoond. Nu snap ik best dat het maar om “bij wijze van spreken” gaat, maar ik vind dat toch slordig. Zet er dan ofwel niet bij wat de vergroting is, of maak het beeld bij de verschillende vergrotingen meer consistent.
Maar toch: als ze dit ooit kunnen maken, dan koop ik het. ;)
In wat voor een apenland leven we toch:
Minderjarige dief stuurt politieman beloofde gebakjes
BRUSSEL – Een minderjarige dief heeft zijn belofte aan een politieman gehouden: hij heeft de agent een doos met gebakjes gestuurd, omdat hij enkele uren na zijn ondervraging en aanhouding alweer vrij rondliep.
Morad is net geen 18, maar toch was hij maandagochtend al aan zijn 49ste misdrijf toe. Hij besloot een apotheek te overvallen die in het weekend wachtdienst had gehad. Morad verwachtte dat daar nogal wat geld te rapen viel en de jonge overvaller had het bij het rechte eind. In de kluis, die de apotheker na een rake kolfslag op het hoofd opende, lag om en bij de 10.000 euro cash.
Om al dat geld bijeen te rapen, legde Morad zijn wapen terzijde en toen hij zich met de armen vol omdraaide, keek hij in de loop van zijn eigen wapen dat de apotheker had gegrepen.
Morad zette het op een lopen, de apotheker ging in de achtervolging. Hij kreeg daarbij versterking van de politie, die de jonge overvaller in de kraag greep.
Tijdens zijn verhoor op het commissariaat liet Morad zijn ervaring met het gerecht duidelijk blijken.
‘Ach, maak je niet druk’, zei hij de ondervragende politieman. ‘Deze avond ben ik toch weer vrij. En ik beloof je dat ik dan gebakjes voor je zal kopen.’
Enkele uren later moest de jeugdrechter Morad inderdaad laten gaan omdat geen enkele gesloten jeugdinstelling nog een plaats beschikbaar had.
‘s Anderendaags meldde een man zich op het politiecommissariaat. Hij bracht een taartendoos voor de politieman die Morad had verhoord. In de doos zaten gebakjes en erop kleefde een briefje van Morad met het bericht: ‘Zie je wel, ik hou mijn beloftes.’ (yb)
Ongelofelijk, toch?
iTunes » Depeche Mode – The Dead Of Night
Het is alweer 2u voorbij, en ik ging niet te lang werken vanavond. Alas.
Maar! Ik heb nog wel gedaan wat ik wilde gedaan hebben, en dat zag er niet zo naar uit toen ik deze avond terug begon.
Dus: me happy, en nu naar bed.
(ik kan de video niet embedden, dus u zal moeten doorklikken, mes excuses)
iTunes » Think Of One – Caranguejo
Via bram.us kwam ik op het eerste photoshop icoon. Het allereerst. Vrij nifty: een winkeltje met 1HR erboven (en dus een 1 Hour Photo Shop, uw foto’s klaar in 1 uur).

Maar ik bedacht me ook: hoe gemakkelijk is het om zoiets te lanceren – een meme als het ware – en het halve internet het doen geloven dat het waar is? Behalve het prentje hierboven wordt er geen bron of zo vermeld. En natuurlijk is er niet iemand die een Photoshop 1.0 heeft liggen. De site waarop dit vermeld is de blog van een icon designer, dus dat is eigenlijk de enige credibiliteit die dit prentje heeft. Tot er meer bewijs komt.
Met andere woorden: is het niet bijzonder gemakkelijk om iets te bewerken en dat dan proberen de wereld te laten rondgaan zonder er aan de echtheid van die bewering getwijfeld wordt? Of bezie ik het nu te simplistisch en worden zo van die valse memes vrij snel onderuitgehaald (go, Maarten Schenk!)?
For the record: ik wil hier niets afdoen aan de post van de originele auteur: het is gewoon een gedachte die in me opkwam toen ik dat berichtje las…
Anyhoo: vals of niet, dat doet er eigenlijk dus niet toe, want ik vind dit een bijzonder cool icoontje. :)
Hm:

Nou Dirkjan de boer, het interesseert me geen zak wat de Discount Homeshoppers Club allemaal uitsteekt. Echt niet.
Ik denk dat de mens effectief een paar berichten heeft opengeklikt en daar zijn commentaar heeft gecopypaste, en dat het geen bot-spam is. De tijden op de berichten geven iets in die richting aan (telkens ongeveer 2 minuten of zo ertussen). Misschien is dat ook wel een vorm van thuiswerk: langs blogs gaan om manueel reclame in de commentaren te posten.
En dan vraag ik me af: brengt dat dan genoeg op dat ze al deze technieken beginnen toe te passen of zou dit een alleenstaan geval zijn.
Wat doet u als beroep?
Ik ben online interactive homebound blog marketeer.
Meh.
It’s what it says:

Mooie voorbeeldjes van slecht usability design. Ik ben vooral fan van de maand december. :)
Get yours here! Free!
Via TomP zijn ode aan Spongebob en Good Shape, kwam ik zelf op het idee om dit nog eens te zoeken:
(Let ook op de meisjes die het nummer feilloos kunnen meezingen)
Negentienzesennegentig. Toen was ik nog leiding van een tiental gekke tiptiens, en we hebben toen ongeloflijk veel en goed gelachen met Get Ready! De meisjes waren er volledig zot van, maar op een bijzonder leuke en aangename manier. Toen de heren kwamen optreden op de parochiefeesten toen, hebben ze alles in’t werk gesteld om hun lokaal ter beschikking te stellen voor Get Ready! (en het is hun nog gelukt ook).
Ook Vuur was een succes: we hebben dat jaar ook een video gemaakt (getiteld Het Kot Moet Op Slot), en op één van onze filmlocaties (de sporthal van de school vlakbij) werd er ineens vlot geimproviseerd en stonden de meisjes daar ineens te dansen. Ik had de camera nog in de hand, en het staat ergens op tape. Ik ga dat tapeke toch eens moeten opzoeken, denk ik…
En vals dat dien Jimmy zong (en de rest ook eigenlijk). Maar het was vooral de Glenn waarvoor de girls de hots hadden.
Ah, great memories. :)
Ik kreeg deze mail in de mailbox vandaag:

Ah, een enquete over RSS bij het vlaams verkeerscentrum. Misschien iets met verkeerssituaties doorgeven dmv RSS zodat je ze in de feedreader kan bekijken?
Think again.
RSS staat voor RijstrookSignalistatieSysteem. Het systeem van borden op de snelwegen rond Antwerpen om het verkeer te sturen.
Niks te feedreaderen, dus. :) Ongeacht heb ik de enquete maar ingevuld. Ik vind het geen slecht systeem, maar het kan nog beter. Soms zijn de aangeduide snelheden niet echt goed op te volgen, of soms zelfs correct. Dat heb ik nu mooi kunnen aangeven in de enquete. Laten we hopen dat ze het systeem dankzij (onderandere) mijn bijdrage wat kunnen verbeteren…
Hoe zit het eigenlijk met de bwards? Veel is er niet rond te horen hé? 1 maart, maar voor de rest: radiosilence?
Hm, klinkt als: Metatale. Dead in the water. Of zoiets.
iTunes » Kadril & Alumea – Foliada De Francisco Paradela
Ondertussen is de tablet geinstalleerd geraakt. Ik kan inloggen, en heb een functioneel systeem. Het is nochtans al de 2de keer dat ik het ding heb geinstalleerd: de eerste keer was er namelijk wat foutgelopen met de nvidia drivers en vermits ik het niet terug goed kreeg leek me de beste en snelste oplossing: een reinstall. Ik had zo goed als nog geen software geinstalleerd, dus kwaad kon het niet.
Ik had namelijk de fout gemaakt om eerst Compiz Fusion te willen proberen. ‘k was dat tegengekomen in mijn zoektocht naar info over de TC1100 en ik had er ook al eerder van gehoord, dus het leek me wel een coole test. Maar wegens Verkeerd Aangepakt en zo – vooral door niet genoeg documentatie op den internet te lezen – was de boel dus FUBAR. Ik kreeg het scherm niet groter dan 800X600, de font trokken op niks meer. Niks wat ik deed verhielp het probleem. Envy is dan toch niet zo geweldig, zo blijkt.
Maar goed: een reinstall. Wegens Al Eens Gedaan ging dat snel. Deze keer niet de fout gemaakt om via Envy te werken, maar gewoon de standaard meegeleverde Restricted Nvidia Drivers te gebruiken. Dat zijn non-opensource binary drivers, dus eigenlijk een beetje tegen het gegeven van een open source OS, maar ze zijn wel verdammt schnell. Die installatie ging zonder problemen. Gelukkig.
Dan heb ik eerst toch maar de stylus aan de gang proberen te krijgen. Je vindt daar genoeg info over op’t internet, en dat was behoorlijk snel gefikst. Volgende stap was dan een ocr software dink te installeren: er is dat standaard onboard applicatie die een onscreen keyboard toont, maar da’s niet zo handig en ook niet echt sexy. En dus heb ik dan maar Cellwriter geinstalleerd. Gelukkig is er een .deb package te downloaden, dus de installatie was alweer behoorlijk simpel: de file aanklikken in firefox, een paar keer op “next” (bij wijze van spreken) en klaar was kees. De eerste keer moet je “trainen” door een nest letters over te traceren:

Hoe meer je over een letter gaat, hoe donkerder die kleurt ter indicatie van het aantal samples voor die letter. Hoe meer samples, hoe beter. Standaard staat het op 5, maar ik heb het op 10 gezet.
En dan Cellwriter maar eens echt uitgeprobeerd. Als je de tijd neemt om te schrijven gaat dat behoorlijk vlot:
En ja, mijn blog is traag. Servage is niet meer wat het geweest is, precies. Maar dat terzijde. Bovenstaand videoke is dus in “tablet mode” opgenomen: het keyboard losgekoppeld van de tablet, dus geen mogelijkheid om met de ingebouwde klit en het toetsenbord te werken.
Ik denk dat het even wennen is, en het is ook niet gemaakt om hele boeken mee te schrijven. Ik denk dat ik de tablet (ook) maar eens meepak naar BarcampGhent, dat kan wel van pas komen. Misschien. En anders is het gewoon lekker geeky. :D
(to be continued: compiz, toch!)
Ik had overlaatst op e-bay (moeder van alle online tweedehands winkels) een tablet pc gekocht. Een HP Compaq TC1100. Kleine formfactor, toch nog redelijke performantie zo vond ik te lezen op het internet. En voor een paar honderd euri was hij van mij.
Gisteren is het ding aangekomen (zeven dagen onderweg, stel u voor!), en heb ik me kunnen bedwingen tot ‘s avonds om het open te maken. Veel Werk Nog, vandaar.
Opgestart, en zoals ik al vermoedde staat er natuurlijk geen Windhoos op, maar gewoon een FreeDOSje. Daar moesten we dus iets aan doen. Vermits het ding geen CD/DVD driver heeft, is het niet even van “gooi er een CD in en je bent vertrokken”. Nee, dat gaat dus niet. Na wat rondgesuister op den internet leek een PXE boot me de beste optie.
Zo’n PXE boot laat toe om de machine via het netwerk op te starten: via DHCP wordt een image file meegestuurd die dan gebruikt wordt om op te starten (eigenlijk een beetje zoals een floppy), en vanaf daar kan je verder. Maar vermits niet iedereen een PXE-ready omgeving heeft klaarliggen thuis, was het dus wel even een uitdaging om dat aan de praat te krijgen.
Wat ik nodig had was een TFTP server (die dient om de bestanden die nodig zijn om de bootloaders etc op te laden naar de client) en een DHCP server die PXE booting ondersteunt. De DHCP server in het draadloze routerke hier doet dat namelijk niet (wat niet echt een verrassing was). Gelukkig is er een stukje software dat de twee doet: tftpd32. Gewoon downloaden, installen, configureren en klaar is kees. Het komt er op neer dat je van je computer een DHCP server maakt, één waarvan je kan instellen dat hij ook bootimages kan serven.
Goed, dan heb je de server, dan moet je natuurlijk nog de bootimages hebben. Daarvoor gebruiken we PXELinux. Da’s een soort mini OS dat een simpel menuke toont zodat je vanaf daar verder kan met installeren van welke software ook (te configureren natuurlijk). Vermits ik voor een xubuntu ging, vond ik alle nodige bestanden op een ubuntu.com server. Een paar bestanden moest ik van plaats veranderen, maar veel meer werk dan copy/paste was er niet aan.
Tenslotte de DHCP server in de router afgezet, en de DHCP/TFTP server op mijn laptop aan en dan de TC1100 opgestart.

Lo en behold: de tablet kreeg een ip adres (van mijn laptop), en vond daarna ook de bootimage. Na wat gedownload kon ik de juiste keuze maken en hopla, de installatie van Gutsy Gibbon was onderweg! En na een klein halfuurtje installeren en af en toe een instelling bevestingen (userid, paswoord, …) was het ding klaar. Ready to boot.
So far so good. Ik stel het hierboven iets rooskleuriger voor dan het effectief was: ik had natuurlijk eerst wel even zitten testen of de DHCP server het deed (zonder te PXE booten), en ik had eerst een andere PXE oplossing gevonden, maar die werkte niet goed omdat ik (zo bleek later) een configuratiefout had gemaakt. Eens ik op de Ubuntu netboot files kwam, was het evenwel een smooth as silk ritje…
(to be continued)