Ik loop de hele dag door te denken: daar kan ik misschien straks een postje over schrijven. Maar dan zit ik niet aan de computer, dus wordt dat even uitgesteld. En dan zit ik wel aan de computer, maar dan komt het er niet van omdat er Andere Dingen te doen zijn. Of omdat iemand iets vraagt.
En zo komt het dat ik dan vergeet wat ik eigenlijk wou schrijven. Mijn geheugen placht namelijk af-en-toe/regelmatig een imitatie van een zeef neer te zetten, en slaagt daar meer dan eens wonderwel goed in.
Vandaar dat het hier soms zo leeg blijft. ‘t Is maar dat u het weet.
