Zo groot is mijn folder met foto’s die ik (voornamelijk) met de D70 getrokken heb. Ik heb het ding begin juli 2005 gekocht denk ik.
En dan mist er nog een deel van’t archief dat ergens op een nest DVDs staat (die in een map zitten, lekker donker).
Veertigduizend bestanden, da’s al wel eens de moeite. Dat zijn natuurlijk niet veertigduizend foto’s, want er zitten een nest XMP bestanden bij, en een aantal folders bestaan dubbel in NEF en DNG. Niet zo heel veel, ik ben er snel mee gestopt om ze dubbel bij te houden. Nu is’t gewoon NEF. Ik zou ze eigenlijk allemaal moeten omzetten naar DNG, want zo hou ik de aanpassingen in het bestand bij en niet in de Lightroom DB. Maar dat pakt zoveel tijd in.
Zesduizend folders. Dat betekent een goeie 2500 “fotosessies”: ik verdeel de foto’s per datum/evenement (bvb “naar de bomma”, “op de kermis”). Meestal per datum nu, want da’s gemakkelijk te importeren met Lightroom. Waarom maar 2500 als er 6000+ folders zijn? Wel, ik hou de bewerkte foto’s (in JPG) bij in een apart folderke onder elke sessiefolder (aptly named “Converted”), dus dat verdubbelt het aantal folders meteen. En bij een aantal heb ik er ook nog eens een folder “BatchConverted” bij, waar ik de previews in bewaar van alle foto’s, ge-extract met PreviewExtractor. Dat doe ik – sinds ik Lightroom fan ben — niet meer. Omdat de foto’s er na een badje Lightroom er gewoon veel beter uitzien, en dan zijn die preview niet veel meer waard.
109 Gigabytes aan fotomateriaal. Er is nog 300 gig vrij op de schijf, dus ik kan nog wel even voor. Natuurlijk, als de D300 ooit in huis komt, gaat het wel sneller vooruit gaan, denk ik.
Now playing: K’s Choice – Now Is Mine, but also: K’s Choice – Cocoon Crash
Zo eens een halve morgen in uw peignoir lopen is wel plezant:
Maar zo na een halve morgen, heb ik het wel gehad. Er zijn mensen die weken in peignoir kunnen rondlopen, naar’t schijnt, maar ‘t is niet aan mij besteed.
Trouwens niet gemakkelijk om een deftig zelfportret te trekken, zo met een zoon voor dood gewicht speelt op uw schouder gedrapeerd.
Mja, dat is dus mijn hand dat u daar 2 keer in beeld ziet: éénmaal ongespiegeld (dichtbij) en éénmaal gespiegeld (ondichtbij).
We try, we fail. Ach ja.
Ik had het lumineuze idee om nog eens op “Check New Version” (te vinden onder het “Help” menu) in Blogjet te klikken.
Lo and behold: versie 2.0.10 is beschikbaar. Blijkbaar al sinds 13 september. Misschien moet ik die blog maar in m’n feeds zetten. *mompelt*
Voornamelijk bugfixes, blijkbaar. De Flickr bug zou moeten gefikst zijn:
Jip, het werkt. De knoppen verdwijnen nog wel steeds…
maar laat dat de pret niet bederven (muisover de screenshot om te zien hoe het zou moeten zijn).
Vroeger een blog over ober-cowboy-klant-verhalen, nu gewoon een blog met verhaaltjes.
Zeer boeiende verhaaltjes. Een plezier om te lezen.
Waiter Rant. Een aanrader.
Hoeveel mac-adapts zouden er nu, op dit eigenste moment, voor hun computer zitten om de nieuwste versie van Apple’s besturingssysteem uit te testen?
Veel?
Nochtans, die avond op twitter
roelvangils: Oké, bug 1: steeds na +/- 2 minuten wordt mijn externe hdd ‘ge-unmount’. niet plezant eigenlijk.
Bunker: @Roel: nog een bug tijdens het backuppen van time machine hangt het leegmaken van de trash. en omdat de trash hangt crashed time machine
Kinderziektes, zeker.
Ik heb al een paar keer code als dit geschreven de laatste dagen, en om een of andere manier moet ik altijd aan tettn denken als ik dit zie.
Ben ik nu pervers? Of zie ik gewoon de schoonheid van het vrouwelijk geslacht doorschemeren in mijn (behoorlijk) elegante code? 
Verdekke, da’s nu al de tweede keer dat ik dit voorheb:
Eerst bij Kevin, daarna bij Erlend. ‘t is trouwens de eerste keer dat ik dat scherm zie. Ik besef wel dat het een standaard wordpress scherm is, maar het is eigenlijk nogal verschrikkelijk ongebruiksvriendelijk.
Ten eerste: wat heb ik fout gedaan? Ik heb gewoon wat commentaar getikt, en dan op “verzenden” gebruikt. En dan wordt er mij een “Precondition Failed” aangesmeerd. Buiten straffe taal “We have established rules for access to this server, and any person or robot that violates these rules will be unable to access this site.” Wow, stoer. Okee, ‘t is uw site en je doet er mee wat je wil, maar toch: dat kan wel wat vriendelijker, niet? Ik had nog wel content voor de blog, verdekke!
En dan is er de waslijst van mogelijk oplossingen: hoe onrealistisch zijn die wel niet? Ik moet vanalles gaan veranderen om te kunnen posten? Well, think again: no thanks, ik denk dat ik nu maar gewoon verder doe met wat ik aan’t doen was ipv die commentaar proberen te posten. Your loss, vrees ik, not mine.
Mogelijke verbeteringen:
- pas het taalgebruik aan. Het wat gebruikers-vriendelijker is toch wel het minimum. Robots kan het geen shiny metal ass schelen hoe je het aanbrengt, maar mensen wel. Alleen daarom al.
- Ik versta best dat er waarschijnlijk iets deftig foutgaat, maar blokkeer de gebruiker toch niet zo? Als blog-eigenaar verlies je daar alleen maar aan, want niemand gaat de waslijst mogelijke oplossingen aflopen ter oplossing van het probleem om toch maar te kunnen posten. No way. Dus: laat de gebruiker toe om toch te posten, maar gooi het bericht in een moderation queue, of stuur een berichtje naar de blog eigenaar, of whatever.
- Pak het bericht tenminste in het theme van de blog. Een witte pagina met zwarte tekst en blauwe links: hoe begin jaren 90 is dat niet?
Fix this, Wordpress. Please.
Vanochtend hoorde ik hoe Annemie Peeters een of andere ACOD vakbondsafgevaardigde aan de tand voelde over de spoorstaking vandaag. Ze hadden daar bij Peeters & Pichal namelijk hun luisteraars opgeroepen om ideetjes voor alternatieve acties in plaats van een staking door te sturen. En nu gingen ze die voorleggen aan de vakbond.
Maar, voor het gesprek begon vroeg mevr. Peeters aan meneer Vakbondsafgevaardige of hij nu niet slecht gezind was dat er nog niet veel was gebeurd op’t spoor (het was iets na negenen, toen). “Nee”, wist hij te vertellen, “want zoals ik verspeld had gaat er ook niet te veel hinder zijn. We willen gewoon de reiziger laten zien wat er gebeurd bij een minimale dienstverlening.” Want daar het om, blijkbaar. Hij noemde de acties van vandaag ook geen staking, enkel een voorbeeld.
Mja, en wat hoor ik dan een kwartier later: de brusselse noord-zuid verbinding is geblokkeerd. Wel kijk, dat noem ik dus geen “voorbeeld voor minimale dienstverlening meer”, maar gewoon staken.
De vakbond, ‘t is al even erg als de politici, met hun gezwets.
De trein is een geweldig vervoermiddel. Je kan vanalles doen tijdens je treinrit (slapen, lezen, laptoppen, muziek luisteren, porno bekijken). Iets wat je in de auto niet kan. En je hebt geen last van de files.
Alleen: dat ding rijdt maar op bepaalde uren, en dat zorgt ervoor dat het eigenlijk niks voor mij is. Ik ben namelijk hoerenslecht in op tijd te vertrekken. Zelfs als ik op tijd thuis weggeraakt, dan is het nog snel-snel-snel spoeden om er te geraken.
Ik had daar vroeger ook al last van: ik heb verschillende keren de trein voor m’n neus zien vertrekken na een helse fietsrit van 15 minuten tegen de klok.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor de bus. Of de tram.
En ‘t is niet dat het puur een geval is van niet-uit-uw-bed kunnen: ik heb net hetzelfde voor als ik ‘s avonds de trein moet pakken om naar huis te gaan. Die laatste minuten voor het geplande vertrek zijn om een of andere manier altijd de meest vruchtbare van de dag. En dan komt nog eens iemand iets vragen, en voor je’t weet mis je je trein en kan je – een thuis – een microgolfmaaltijd achter de kiezen steken. Alleen.
Meh. Ik zal er maar mee leren leven zeker?
Een nieuwe blogstek.
*wuift naar bezoekers in de hoop dat ze terugwuiven*
Nu moet ik hier nog wat plugins opsmijten, denk ik.
Damn you, mvuijlst and your pesky links on the internets:
Daar gaat mijn productiviteit voor de komende dagen.
En oh ja: breedband heerst… 663KB/s, dat gaat tenminste vooruit.
update: boeiende ontspanning is het wel.
Raar iets tegengekomen op IIS7. In Vista (Business, at least) kan je meerdere websites hosten op je machine. Dit in tegenstelling tot XP, waar er maar 1 site tegelijkertijd was.
Dat is voor een ASP.Net developer als mezelf natuurlijk bijzonder gemakkelijk. Ik maak via de HOSTS file aliases aan die ik dan gebruik om lokaal sites te ontwikkelen. Om duidelijk te maken dat het development versies zijn, gebruik ik .dev als TLD voor die sites. Dat werkt goed, over’t algemeen.
Maar gisteren ging het ineens niet zo goed: als ik één van de sites op Windows Authentication zetten, kreeg ik ineens geen toegang meer. 401.1 Unauthorized. Sja, permissieprobleem, niet? Blijkbaar niet, want hoe ik ook speelde met de permissies: ik geraakte niet binnen. Zette ik anonymous access weer aan, dan ging het wel. En als ik dezelfde directory aan een andere site koppelde, dan werkte dat ook. Het lag dus niet aan de permissies op fileniveau.
Na nog wat verdergezoek heb ik nog steeds geen oplossing gevonden. Ik krijg die site niet aan de praat met enkel Windows Authentication. Ook niet als ik er een andere naam op plak. Maar wat wel lukt, is om het boeltje te laten draaien op localhost:81 (dus gewoon localhost, met een andere poort dan 80).
Debuggen gaat nog steeds niet, maar da’s nog iets anders. En ik heb geen zin meer om te zoeken nu. Morgen.
Maar ik snap hoegenaamd niet hoe het komt dat ik die site niet kan binden aan zo’n .dev naam… Bij andere (development) sites op deze machine gaat het perfect, ook om te debuggen. Strange indeed.
Now playing: MIKA – Relax, Take It Easy
Het is toch een fijn gevoel om te weten dat de Directeur Informatica van een Grote Belgische Supermarkt je bij je voornaam kent (en aanspreekt), ook als je niet eens op de payroll staat (lees: consultant).
Het kan natuurlijk ook betekenen dat ik hier al veel te lang werk.
De youtube player heeft nog maar eens een facelift gekregen.
Meh, ik ben nog steeds geen fan. Het blijft – net zoals het intereur van een Volvo – als speelgoed aanvoelen.
Nu, de concurrentie doet niet veel beter, maar van de marktleider zou je toch wat meer verwachten. 
